Eindelijk was het dan zover, op 18 juni vetrokken we richting Konya voor de Red Flag van Turkije; Anatolian Eagle (op zijn Turks Anadolu Kartali). Een oefening die al lang op mijn verlanglijstje stond.

Met een Pegasus Airlines Boeing 737 vlogen we van Amsterdam naar Istanbul-Sabiha G'k'en Airport.

Vanaf dit vrij nieuwe vliegveld vliegen voornamelijk Pegasus Airlines, Anadolujet en wat binnenlands spul. Er stonden nog een aantal leuke vrachtbakken, zoals een Silkway Boeing 767F en een Silkway Boeing 747F, maar helaas niet te fotograferen. Op het vliegveld voegde nog een aantal deelnemers zich bij de groep, wat een totaal maakte van 27 man.

 
Vanaf Istanbul-Shabiha Airport reisden we richting Konya Air Base. Dit is nog ongeveer 50 minuten vliegen, waardoor we daar in de avond aankwamen. Hier stond de bus al op ons te wachten om ons naar het hotel te brengen.

 



F-4E's 73-1021 en 73-1023 van 111 Filo.



 

Na een redelijk goede nachtrust en een goed ontbijt, vertrokken we rond 7:00 uur richting de hoofdpoort van Konya Air Base. Hier aangekomen, zagen we dat er diverse andere spotters stonden te wachten, waaronder Italianen, Duitsers en nog meer Nederlanders. Na zo'n 30 minuten wachten, kwamen onze begeleiders naar ons toe. We moesten ons verzamelen in een gebouw waar je naam werd afgecheckt en je een bijbehorend naamplaatje kreeg. De tassen werden daarna nog even gecheckt door een viervoeter met een hele goede neus.

Na deze formaliteiten konden we de bus in, die ons het veld opbracht richting de briefing room, net zoals de piloten dat doen voordat ze de missie beginnen. Tijdens deze briefing werd ons een beetje uitgelegd hoe de dagen zouden verlopen en kregen we een kaart te zien van het veld met daarop de locaties waar ze ons wilden neerzetten. Een aantal Nederlandse spotters die hier al vaker waren geweest , waren het hier niet helemaal mee eens en dus legden ze even uit waar we wel wilden staan. Dit was allemaal geen probleem; we moesten het maar aangeven waar we wilden staan en de bus bracht ons daarheen. Hoe ideaal kan je het hebben!

Na deze briefing terug de bus in en hier werden nog even wat trays water ingeladen, zodat we wat konden pakken als we dorst hadden. Nu richting de kop van de baan om de eerste 'wave' mee te maken.

 


De Conformal Fuel Tanks van de UAE Air Foce F-16E's vallen goed op.


UAE Air Force F-16E 3075 tijdens de laatste checks voor vertrek.


F-16C 94-0092 van 152 Filo tijdens het vertrek.
 
 

We zagen dat de AWACS al weg was om het radarplaatje op te bouwen. De take-off zou dus niet lang meer op zich laten wachten. Na zo'n 15 minuten wachten , hoordden we de eerste toestellen opstarten en het feest kon beginnen. Het ene na het andere toestel vertrok, waaronder vier Saudi Arabian Air Force F-15's, vier United Arab Emirates Air Force F-16's, en natuurlijk de nodige F-4's en F-16's van de Turkse luchtmacht. Hier vliegen ze gelukkig nog met Phantoms; we hebben er zo'n dertien zien vliegen.

Mooie line-up van Saudi Arabian Air Force F-15C's en F-15D.



Twee opnames van F-15D 1331 van het Saudi Arabian Air Foce 13 Squadron.

UAE Air Force F-16E 3038 van Shaheen 3 Squadron tijdens de start.


F-16D van 142 Filo van de Turkse Luchtmacht.


Na zo'n twee uur kwam de hele reeks weer binnen, wat ook weer op alle manieren was vast te leggen. De AWACS sloot het geheel altijd af en als die weer landde, was de missie voorbij. Nadat deze dus binnen was, werd het even tijd voor si'sta en gingen we met de bus richting de kantine, waar we heerlijk gegeten hebben tussen het personeel van de basis en dat voor slechts 3 Euro!.



Na twee uur kwamen de eerste toestellen weer binnen.


F-15D 1331 tijdens de landing.


F-4E 73-1026 met de tailhook naar beneden.


F-16E 3075 keert ook weer terug na de ochtendmissie.


Hoe mooi wil je het hebben?

 

Na het eten even naar het F-5 platform; dat was helaas al aardig uitgedund, we zullen binnen afzienbare tijd ook van deze mooie kisten afscheid moeten nemen. Er stonden er nog zo'n 10 op een rijtje, helaas allemaal in de covers.  Maar ook dit was weer geen probleem. Er werden er even twee voor ons vrij gemaakt van covers en wat lintjes, dus deze ook nog mooi kunnen platen. Na dit platform nog even naar de nieuwste aanwinst van de Turkse luchtmacht: een Drone; het zijn niet mijn dingen maar het zal toch steeds meer de toekomst gaan worden.




Op het platform bij 133 Filo stonden onder andere deze F-5A 21163 en ex KLu NF-5B 4001/4.




F-5B 21279 van 133 Filo.


Een verzameling Turkse F-5's bij elkaar.

De volgende stop was de de-briefing van de ochtend missie. Gewoon even tussen de piloten zitten van de ochtend missie en horen en zien wat er goed en fout ging. Een erg leuke ervaring,  waar maak je dat mee?



Boeing C-17A 1225 van de UAE Air Force tijdens de landing.



A'rospatiale AS532AL 99-2505/505 keert ook weer terug na de missie.




Het was nu zo 15:30 uur en we keerden terug naar de kop van de baan. Nu alleen de andere kant omdat de zon was gedraaid. Ja ook hier houden de Turken rekening met je. De middag missie begon rond 16:00 uur en dit was een soortgelijke 'wave' als in de ochtend. Alleen vlogen de UAE kisten nu niet mee helaas, wel drie andere Saudi Eagles en veel meer F-4's dan in de ochtend.  Ook deze 'wave' weer supermooi vast kunnen leggen met heel mooi licht.




De Phantoms vlogen goed, hier zien we F-4E's 73-1026 en 73-1020 tijdens de start.





F-15C's 1305 en 1315 tijdens de start.





Er deden verschillende Turkse F-16 varianten mee met de oefening, zoals F-16C 93-0672 en F-16D 07-1019.




Nadat de AWACS weer binnen was, was het feest voorbij, dachten we. De Turken dachten hier anders over en we werden nog even naar het F-4 platform gereden als we dat wilden. Nou daar zij niemand nee op. Een aantal F-4's werd weer even goed neergezet in de zon en vrij gemaakt van lintjes, covers, enz. De nodige gigabites en rolletjes (ja ze zijn er nog ) werden hier vol geknald. Na dit platform was het klaar, dag ''n zat erop en we konden tevreden terug naar het hotel.



Boeing E-3A LX-N90452 komt binnen na een missie.



F-4E's 73-1036 en 73-1020.

 


F-15C's 1308 en 1312 van de Saudi Arabian Air Force





F-16E's 3037 en 3038 van de UAE Air Force.




Na mijn eerste Turkije trip naar Izmir Cigli in 2011, dacht ik dat datt niet meer te overtreffen was, maar ik moet zeggen dat deze trip het wel overtroffen heeft. Wat een mogelijkheden krijg je hier. Alle lof gaat uit naar de Turkse luchtmacht, de begeleiders en de basis commandant op Konya Air base die dit toch voor ons over hebben. Je wordt hier echt als gast ontvangen en je wordt compleet in de watten gelegd. In ''n woord: SUPER!
 

Als afsluiting nog een paar Phantoms:

Credits: Melvin Jansen, Scramble MB